Bay Dolap'la İyi Geceler Muhabbetleri

Bu gece benim için minik bir kedi yavrusu taklidi yapar mısın? Çünkü, seni göğsüme bastırıp uyumak istiyorum. Aslında sadece uyumak istiyorum. Ama sen de burada olsan hiç de fena olmaz hani. Gözlerinin teki mavi teki yeşil olmasa da olur, hatta cinsin de olmasın. Tekir veya sarman ol en fazla. Ah, aslında ne isterim biliyor musun? Gri ol, 3 patin beyaz olsun, biriyse gri. Öyle bir kedi tanımıştım, ismi Nazlı’ydı. Adının hakkını da verirdi doğrusu. Minicikti, çok korkardı. Sigaradan öylesine çekilmiş bir nefesin ardından dudaklarımın arasından fırlayan duman rengindeydi. Kollarımda titreyerek öldü, lösemiydi. Ama bunlardan bahsetmeyelim şimdi, acı çekmek istemiyorum. Yeteri kadar çektiğime inandığım zamanlardayım. Ama bir gün gelecek – çok da uzun sürmeyecek üstelik – acı çekmeyi özleyeceğim. O yüzden bugün acı çekmeyelim. Sen gri bir kedi yavrusu taklidi yap sadece, bu gece; ve ben seni göğsüme bastırıp derin ve huzurlu bir uykuya dalayım. Aslında uykunun huzurlu olması da gerekmez, ağlayarak da uyuyabilirim, akacak rimellerim var hâlâ kirpiklerimde. Sıcaklığını paylaşmak istiyorum ve kalbinin en derinine kadar sevgini. O yüzden sen ancak bir kedi olabilirsin bu gece ve sen ancak bir kedi yavrusu olursan seninle uyuyabilirim ben de.

Biliyor musun? Ben aslında yanımda olamayacak insanlarla dolu bir kalabalıkla bu odadayım ve yalnızım. Geceleri duvarımdaki çatlaklar ve ben konuşuyoruz. Geceler hiç bitmiyor. Geceler deli. Ben değilim. Ama geceler deli. Bu odada bir dolap var, bana çocukluğumu anlatıyor; Bay Dolap'la iyi geceler muhabbetleri. Yastık ağlıyor, siyah rimel izleri kalıyor yüzeyinde. Ben ağlamıyorum, yastık ağlıyor. Ağlayan ben değilim. Sadece hepimiz çok üzgünüz. Oysa sen şimdi minik bir kedi yavrusu olsan yastık nasıl da mutlu olur ve bay dolap sana masallar anlatır, mışıl mışıl uyu diye. Ben de göğsümde uyuturum seni. Sen öylesine gri olursun ki siyaha yer kalmaz hayatımızda, rimel izleri de kaybolur böylece. O yüzden hadi gel, gri bir kedi ol sen bu gece, göğsümde uyuyanından. Duvarımdaki çatlaklar susar hem, dolabın hikâyeleri hüzünlü olmaz artık ve yastık ağlamaz. Hepimiz, yanımda olamayan bütün o insanlar, onlarca elimizle severiz seni ve huzurlu oluruz, en sonunda bir gece.