14 Kasım 2011 Pazartesi

Aşk ve Barış


Hayatın gayet boktan olduğu şu günlerde, yazmak da en az yaşamak kadar zor. Çok insan öldü son zamanlarda, hem de bir çok anlamda. Bazıları savaşta kurşunlarla veya daha da kötüsü kimyasal silahlarla öldürüldü. Bazısı depremde yıkılan binaların altında kalarak öldü. Tüm bunlar yaşanırken bir grup insanın da insanlığı öldü. İnsanlığı ölenleri gören bir grup insanınsa umutları öldü, ki bilindiği gibi insan umutsuz yaşayamaz. Yani bir grup insan da umutsuzluktan öldü... Çok fazla ölüm oldu, çok fazla kan döküldü. Ben gerçekten çok yorgunum. İnsanlığa tutunmak için, umutsuzluktan ölmemek için güçlü, insani duygulara ihtiyacım var. Çevreme bakıyorum bir çok kişi benimle aynı durumda, farkedebiliyorum. Böyle acı verici dönemlerde insan daha çok aşkı arıyor sanırım, aşka daha çok ihtiyaç duyuyor. Çünkü aşk, insana umut veriyor. Hem aşkta savaşlar da son buluyor. İki kişi birbirine aşık olduğunda her kavga sonunda tatlıya bağlanıveriyor. Barışa duyulan özlem, insana aşkı da özletiyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder